Acht weken na de geboorte van Martijn verandert het leven van de familie Haberkorn plotseling. Martijn blijkt besmet met het RS-virus en moet met spoed worden opgenomen op de Kinder Intensive Care. Wat volgt is een ingrijpende en emotionele periode. Wanneer blijkt dat hij door ontstane schade aan de luchtpijp beperkt zelf kan ademen, wordt een canule geplaatst: een buisje in zijn luchtpijp waardoor hij veilig kan ademen.

Via hun kinderarts en een vriendin hoort het gezin over Het Jeroen Pit Huis — een plek waar ouders leren hoe zij complexe zorg thuis kunnen bieden, zonder het gevoel te hebben er alleen voor te staan. Deze zomer verblijft het gezin tien weken in het huis, samen met Martijn en zijn twee grote zussen.

Moeder Sammy Jo vertelt: “De zorg voor een kind met een canule vraagt zó veel. Martijn heeft 24 uur per dag toezicht nodig. Daar kun je niet zomaar mee naar huis — je hebt training, vertrouwen en ervaring nodig. Niet alleen wij als ouders, maar ook onze mantelzorgers kregen daarom uitgebreide scholing. Dat Martijn nooit zonder toezicht kan, verandert ons hele gezinsleven. Even met zijn zussen naar buiten? Dat gaat niet zomaar. Alleen met hem de auto in? Dat mag niet.

Samen met het team regelden we alles: thuiszorg, scholing voor het medisch kinderdagverblijf en zelfs een zorgtaxi voor het vervoer naar de opvang.”

Voor het gezin voelt Het Jeroen Pit Huis als een veilige tussenstap: een plek waar ze kunnen wennen aan het leven thuis, maar waar altijd een professioneel vangnet klaarstaat. Gaandeweg nemen de ouders steeds meer van de zorg voor Martijn zelf op zich en oefenen ze met kleine uitstapjes buiten het terrein.

Ook voor de zussen van Martijn betekent het huis veel. Ze spelen in de tuin, genieten van de snoezelkamer en het bubbelbad, maar verlangen toch naar huis. “Het Jeroen Pit Huis was precies wat we op dat moment nodig hadden,” zegt Sammy Jo. “Maar echt thuis is het natuurlijk niet.”

Toch ontstaan er juist in die periode waardevolle herinneringen: een pannenkoekenavond met andere gezinnen, een vogelspottocht, en een Afghaanse maaltijd die een ander gezin voor hen kookt. “Dat waren lichtpuntjes in een zware tijd.”

Inmiddels is het gezin zes weken thuis, de langste periode sinds maart 2025. Er komt langzaam ruimte om terug te kijken op het afgelopen jaar en op de enorme impact die het heeft gehad. De zorg zal niet verdwijnen, maar het gezin staat er nu sterker in.

Sammy Jo: “Wat ik andere gezinnen wil meegeven: volg je eigen tempo en durf hulp te vragen. Er is zó veel mogelijk. Onze dochters kregen een speciaal scholingsprogramma en zelfs diploma’s! Ze weten nu hoe ze 112 moeten bellen en wat ze moeten doorgeven over de canule van hun broertje. Het geeft ze zelfvertrouwen en een rol die helemaal bij hen past. Het Jeroen Pit Huis was echt ons vangnet. Je ontdekt er wat de zorg voor je gezin betekent, maar je bent nooit alleen.”